هورمزد | مقالات
    RSS2.0
عناوين
اطلاعاتي موجود نيست
دسته‌هاي مقالات
پربازديدترين مقالات
لينك به اين صفحه



مقالات
آدمی محق است یا مکلف؟

آدمی محق است یا مکلف؟

پرسشی را که در مقاله نخست مطرح کرده بودم را، می خواهیم با هم بررسی کنیم که: عمل به تکالیف ، یا به دنبال حقوق شخصی بودن؟

البته هنوز حکم نکرده ایم که آفریده(انس و جن)، ابتدا به ساکن محق است یا مکلف؟

ما اگر بپذیریم که مفهوم انس ،آدمی نیست بلکه وجود معنی می دهد، خواهیم پذیرفت که آفریده یا همان وجود بدلیل حفظ وجودش، مکلف به اعمال وجود است نه محق.  حق یا حقوق نه گرفتنی است و نه دادنیحق رعایت کردنی است. ما آدمیان در پندارمان(ذهن) موردی را بنام حق می پروریم و سفت و سخت هم به آن می چسبیم و در غایت، در طلبش حتی به دریوزگی هم کارمان می کشد، گدائی حق. حکم می شود که چون حق یا حقوق تنها یک پدیده پنداری است، پس باید به آن کلییت بدهیم، همه حق دارند. این پندار تنها در آدمی متجلی نمی شود، همه موجودات به ویژه موجود زنده برای خودش حق حیات قائل است.

اما زنده ماندن و برای آن تلاش کردن یک تکلیف است نه حق. حق حیات را بایستی که طرف مقابل برای موجود قائل باشد. این بدین معنی است که:  حقبایستی که رعایت شود. به کسی واژهآدم اطلاق می شود که، دیگر ازتکالیف متعددی که دارد یکیش همرعایت حقوق دیگران باید باشد. همان حقوقی که فرد یرای خودش قائل است. از اینکه در حیات کره زمین یکی خوراک دیگری است ما نباید نگران باشیم، این خوردن و خورده شدن یکی از فعالیت های حیاتی است بدلیل جبراٌ مختار بودن . چرا که اگر قرار بود که آفریدگار مخلوقش را بلا اراده بیافریند که نیازی به پیام آوری نبود، همگان بلا ارده تحت فرمان بودند وتکلیفی نداشتند و ایضاٌحقی هم در کار نبود. واژه همگان را، در مورد کل آفرینش گرفته ام نه تنها آدمی. ما نمی دانیم، آیا شکار شدن همان لذتی را دارد که شکارچی از تناول شکارش می برد؟ ما عادت نکرده ایم به شکار شدن و نمی دانیم خویشتن را برای خورده شدن آماده کنیم چه حالی خواهیم داشت؟ ولی این را خوب می دانیم که در آخر خوراک مادر گرامیمان کره زمین خواهیم شد. جسم در همین کره باقی خواهد ماند. این امید را داریم که رستاخیزی هست و دوباره فعالیت های حیاتی آغاز خواهد شد. ولی نمی دانیم کدامین وجه حیات؟ و همان گونه که شاهد باورهای آدمی می باشیم،حکم است که بهتکالیف ، در حفظ حیات خاکی(زمینی) عمل کنیم. از عوامل عمده حفظ حیات این بیت از غزلهای حافظ، تکلیف را روشن می کند:

آسایش دو گیتی ، تفسیر این دو حرف است                   با دوستان مروت، با دشمنان مدارا

جالب این جاست که در سالروز گرامیداشت این ابر مرد درهمین سال(1389) بانوی گوینده در رادیو پیام جد کرده بود که :

بلی حافظ، این نابغه بی سواد و امی  چه شاهکاری را به ادبیات گیتی افزوده است.

ای بانوی محترم بی سواد که رسانه عمومی را ملعبه قرار داده ای؟ می توانی اذعان کنی که،  یک بیسواد چگونه قرآن را حفظ کرد ، آنهم در چهارده روایت؟؟؟؟ در گوشش دمیده بودند؟ من به جرات ادعا می کنم که، یا گویندگان محترم رسانه های گروهی اغلب بی سواد  مطلق هستند و یا مدیریت بسیار ظعیف عمل می کند. وشاید مدیران بی سواد یا کم سواد ولی متعهد، در راٌس امورند. تعهد به چه ؟ اینکه دانش پژوهی بر آنان حرام است؟ این است تعهد ایشان؟ و یا اینکه نفوذی های جهود رخنه در ساختار مدیریتی کشور ما دارند؟

حال که سخن از حافظ به میان آمد، آیا می دانید منظور از این بیت چیست؟

میاناو، که خدا آفریده است از هیچ                      دقیقه ایست، که هیچ آفریده نگشادست    

برای روشن شدن مطلب به این شاهد

دست در کمر زرکشت چگونه به بندم؟                    دقیقه ایست نگارا در آن میان که تو دانی! 

د ق   -   ق د : آیا می دانید مفهوم این دو کلمه چیست ؟

ما در ادبیات خودمان می گوییم،قدو قامت، در این جا مفهوم این دو واژه در فارسی خودمان می شود درشتی و بلندا .

صدای چکش به سنبه یا صدای کلون در. در فارسی ما می گوییم تقه. در زبان تازی می شود دقو این به مفهوم و معنی سوراخی کوچک است و مشتقات دقعبارتند از:

1-      دقت

2-      دقیقه

3-      دقایق

4-      دقیق

5-      و ...

که مفهومش باریک بینی و ریزبینی و یا اجزای زمان است و به هر حال هرچه که ریز و دقیق است . بنا براین مفهوم و معنی مقلوب آن می شود فراخییا درشتی

توجه فرمائید . به درست ترین پاسخ جایزه نقدی(پنج ملیون ریال) تقدیم خواهد شد.

راستی مفهوم   ن  ب  غ  چیست، یا همان نابغه ؟ آیا ربطی به این واژه که مقلوب آن خواهد شد، دارد؟  غ  ب  ن  .

ما حالت مفعولی نابغه را کمتر یا هیچگاه نشنیده ایم، منبوغ . ولی حالت یا مصدر(باب)مغبون را در سخن روز مره بکار می گیریم.

آیا این دو واژه مقلوبند و مفهوم مقلوب دارند؟  مغبون، مفهوم (دریافت کمتر، در مقابال پرداخت بیشتر) را دارد.

پسنابغ می تواند مفهوم (دریافت بیش، در مقابل پرداخت کمتر) را داشته باشد، پرداختِ کمتر به فرا گیری، و بیشترین دریافت


نظرات شما:


هيچ نظري ثبت نشده است

ثبت نظر:




بالا

© Hurmazd.ir

Site by Behsaz