هورمزد | مقالات
    RSS2.0
عناوين
اطلاعاتي موجود نيست
دسته‌هاي مقالات
پربازديدترين مقالات
لينك به اين صفحه



مقالات
آیا لازمه تدین الزاما تذهب است؟

هنوز کاملا مشخص نیست که حزب همان مذهب را تداعی میکند ؟

اگر فرض بر این باشد که پاسخ مثبت است، پس همانا حزب الله غالب است.

اگر فرض بر این باشد، دو مقوله حزب  و مذهب جدا می باشند، بنا براین می توان کسان یا افرادی را که هم مدعی مذهبی بودن و هم  در عین حال حزب اللهی بودن و ایضا عضو یک حزب سیاسی بودن را متهم به کفر کرد آنهم کفر مرکب. البته اگر مفهوم کافر را بدانیم.

پرسش اصلی این است:

اگر کسی دین باور بود، الزاما بایستی مذهبی داشته باشد؟

پاسخ منفی است ، مذهب امیر مومنان چه بود؟ اثنی عشری؟ مذهب انبیا چه بود؟ آیا انبیا هیچ راه و روشی را پیش نمی گیرند؟ لا مذهبند؟ تنها بدلیل پیام آور بودن  مذهب بر آنها ساقط است؟

اگر معنی مذهب ، راه و روش مربوط به آن مذهب است، پس هر فردی راه خود را می پیماید ، روش خاص خود را داراست و اگر در جمع است و روشی جمعی را دنبال می کند پس او را حزبی باید نامید.

به حکم قرآن، کسی که راهنمایش ندای پروردگار است پیروز است . از گروه آفریدگار یکتا باور است پیروز است.

تا آنجائیکه مذهب کاملا موضوعی فردی است جامعه ای که از آن افراد تشکیل شده است تنها در یک موضوع اجتماعی اتفاق نظر و رفتار دارند و آن مواد قانون مدنی و اجتماعی است. ولی اگر قرار باشد که موارد مذهبی(رفتاری)با قانون تداخل کند آنگاه آن جامعه دچار آمیزه ای از اخلاق و ضابطه خواهد شد که طبیعی ترین  فرایندش  رابطه است.

روابطی که  اینروز ها شاهدیم،ارتشا،رانت خواری،اختلاس،پنهان کاری(کفر)،گران فروشی،فساد ارزشها،فحشا و در آخر افت باور های دینی بنا بر آمار های صدا و سیما.

کدامین شیر پاک خورده ای مذهب را از واجبات دین قلمداد کرد؟

مذهب موضوعی است سلیقه ای بنا بر سنت ها و عادات تاریخی هر گروه یا عشیره و یا اجتماع کوچکی، ولی آنرا به زور به فرزندان دیکته کردن همانیست که امام راحل در بهشت زهرا عنوان کرد:

 قرار نیست آنچه که پیشتری ها بر گزیدند ما هم همان را بر گزینیم مگر وکیل ما بودند؟

مذهب و حزب در عمل دو روی یک سکه اند. یکی خود را به دین می چسباند و دیگری با چسبیدن به دومی شخصیت حقوقی موجه را توجیه می کند مگر اینکه شخص نظریه پرداز دین های رایج را زیر پرسش ببرد.

به گواه تاریخ سوای جنگ های دینی که میان ملت ها اتفاق افتاد(و می افتد)، جنگ های مذهبی میان اقوامی از یک ملت روی داد و روی می دهد. این ره آورد تعدد مذهب است. بویژه مذاهبی که کلیت یافته اند، به فرزندان دیکته شده اند. آنان که قرآن باورند نیک می دانند که تنها مذهب قرآنی سوی آوامند است.

سنائی می فرماید:

ملکا ذکر تو گویم که تو ام شاه و خدائی    نروم جز به همان ره که تو ام راه نمائی.

در مقالات پیشین مفهوم (صراط المستقیم ) به روشنی توضیح داده شده است.

مستقیم از دو واژه مشتی و اقم ترکیب شده است که مشتی وسیله ای بوده که راهزن کاروان از برای تولید آوا یا همان صدا بهره می برده است (ناو بری شنودی یا همان سمعی ).

این مطلب ادامه دارد....


نظرات شما:


هيچ نظري ثبت نشده است

ثبت نظر:




بالا

© Hurmazd.ir

Site by Behsaz