هورمزد | مقالات
    RSS2.0
عناوين
اطلاعاتي موجود نيست
دسته‌هاي مقالات
پربازديدترين مقالات
لينك به اين صفحه



مقالات
شگفتی و شگرفی های آفرینش

بیشتر مردمان، هرگاه سخن از آفریده های پروردگار در میان است و پیگیری زمانی پدیده های وجودی در روی کره زمین، واژه یا اصطلاح <تکامل> را بکار میگیرند در حالیکه همه اساتید زیست شناسی این حقیقت را در یافته اند، هر موجودی در هر محیطی، چه آبزی چه خاک زی و باهر گونه اندام حسی، گوارشی و حرکتی در هر زمان تاریخی، در کاملترین حالت وجودی آفریده شده است.

آنچه که در ساحَت آفریدگار به وجود میاید و ادامه دارد، <تحول> است و نه تکامل. آفرید گارِ پروردگارِ یکتا همواره کامل آفرین است، آفرینش بر اصل و اساس کمال است ولی ما آدمیان یا دچار واژه ها شده ایم یا باورمان دستخوش واژه های نامربوط است.

آفرینش، هرآن در غایت کمال است و کامل. هرکس سخن از <تکامل> براند، شنونده را گمراه به این مسیر کرده است که :

آفرینش در حال رفع نقص است،این به معنای <کفران حقیقت> است.

به فعالیت حیاتی ویروس توجه کنیم، به فعالیت حیاتی تک یاخته، آیا در حد کمال وجودی نیستند؟

کمی توجه به اندامهای ساختاری هر موجودی این حقیقت را به شخص القاء میکند که: کاملتر از این نمی توانست باشد، حقیقت مثبوت.


میخواهم کمی خودم را به خویشتنم متوجه کنم، به اندام بینائی، اندام شنوائی، اندام تنفسی، اندام گوارشی و هرآنچه که بوسیله اش محیط را درک میکنم، حتی رویش مو و ناخن، همه و همه یک واقعیت را به من می آموزد: شگفتی و مرا حیران میکند، چرا این نظم وانظباط وجودی، در گفتار و رفتار من پدیدار نیست؟ متجلی نیست؟ آیا این نا بسامانی در فعلیّت از بایست هائی است که اندیشه را به چالش کشد؟ همانگونه که اندامهای تنفسی و گوارشی عواملی هستند در راستای فعّال نمودن موجود، شاید که، گژرفتاری ها و پریشان باشی ها، عواملی هستند در جهت فعال نمودن اندیشه و آدمی در والا ترین توان اندیشیدن در میان دیگر آفریده های کره زمین است و جالب توجه است که گژرفتاری و پریشان باشی وی نیز در والاترین درجه.

این احتمال وجود دارد که آفریده هائی، در دیگر ابعاد حیاتی، باشند که نه اندام گوارشی دارند و نه اندام تنفسی، فعّالند به صرف بودن سرا پا اندیشه، احساس و اندیشه ناب.

امروزه منجمین در حال رصد ِکائنات، دو پدیده را شاهدند و واژه های انتخابی، <آشفتگی- بسامانی> است که ناظر آن میباشند ولی واژه ها گویای این حقیقت نیستند که هستی در تحول دائم است و نه تکامل. هر انفجاری، سرآغاز تحولی دیگر است.

آشفتگی در رفتار و گفتار، بایستی که انجامش بسامانی را بدنبال داشته باشد که خود تکلیف و رسلت آدمی را یاد آور است و اطاعت از قوانین سپهر.


نظرات شما:


هيچ نظري ثبت نشده است

ثبت نظر:




بالا

© Hurmazd.ir

Site by Behsaz